Düğümsüz

dedi ki
işte sen ”bu”sun

”bu” ile ilk karşılaşman
hayatının sonuna kadar taşıyacağın imge ”bu”

seni düğümlediler
orada bir düğümsün
şimdi sen sadece bir düğümsün

”bu” düğümün senin
içine atıldığın dünyada
basit bir düğüm ve ”bu” sensin

ses’ in yok
ses anlatılamaz

ses bedenden ayrılabilir
sesin seni terk edip gidebilir
ses gösterilemez

kulağında boğuk bir gece nefesi
geride kalan boş ve yeni bir alan
boğuk bir telaş sonra suskunluk
boğuk bir tasa

içinde ne varsa sarsılıyor
bu, şimdi, burası, gece,
düğüm…

gölgesiz gülüşün kalacak
bir gülmenin gül’ e benzeyişi kalacak

bir renk sesi kalacak
kırmızı sesi

içinde varlığından habersiz olduğun bir his
silinmemiş değişmemiş
duygusal bir ”hal”

kendi gerçeğinin dışında
gülünç düzensiz çekinik vuruşlar kalbinde

sosyal hayat hapishanesinde
ölüme gidişe düşünerek ara verilecek

diri kalanlar kendileri için üzülüp ağlayacak
gerçek mümkün olamayandır diyecekler…

rengin özesmi

Yorumlar

Bir cevap yazın

Loading…

0

0 comments

Oylamak ister misin?

0 puan
Upvote Downvote