in

Mavilikler – Şiir, Rengin Özesmi

Bir türlü
eskimeyen
o
geçmiş…

gecenin içinde ağlayan bir çocuk,
gözler kapalı ağız açık, burnu şiş-
bir araya gelemeyecek olan
paramparça oyuncaklar-

(aynada bir kadeh –
gidemeyenlerin yalnızlığı şerefine –)

duygular tuvalde susuyor -ölüyoruz biz …

bulutlar arasında -gölgeler kıpırdanıyor-
mavi bir adam, mavi bir kadın
Armageddon savaşçıları gibi zırhlarının içinde masmavi yatıyor
gözlerini sımsıkı kapatmış avaz avaz ağlıyor erkeklik

bulutların arasından şimşekler sıçrıyor, -aralıksız sessizlik-
kim bilir neler oluyor içeride
hiç konuşulmayan bir gece
hep kül yalnızlığı…

yorulmuş bir gecenin mavi aynasında
suskunluğun içinde bir kadın yüzü,

hep
bembeyaz bir tuval,
siyah bir çizgi ile bölünecek olan…

Rengin Özesmi

Sevestet Sakar’ ın BIRTH 2 tablosuna ithafen

Yorumlar

Bir cevap yazın

Loading…

0

0 comments

Oylamak ister misin?

0 puan
Upvote Downvote